Ode aan de vriendschap die mijn leven kleurt

Teveel terugkijkend naar de mooie momenten tot zover in mijn leven
blijf ik hangen in de somberheid van vandaag, waar moet ik heen,
vooruit. Ik hoor mezelf praten tegen mijn beste vriendin,
ze weerkaatst mijn gevoel met haar eigen machteloosheid.

Maar ik weet dat als wij onszelf oppakken, we ver kunnen komen,
zijn wij niet geboren voor geluk? We hebben elkaar, al zolang,
en nog veel langer, een zekerheid die mij sterkt, want wij zijn er.
Altijd, en we zullen mogelijk komende stormen overwinnen.

Waarom zouden we ons daar druk om maken, als we ook
kunnen lachen, om wat we gezien hebben, en getekend.
Wat de tijd ons bracht was vaak goed, daar wil ik weer op vertrouwen,
borst vooruit en genieten, de rest glijdt wel langs ons heen.

En mocht het blijven plakken, dan hebben we elkaar.

Renate-td

Advertenties
Published in: on 15 juli 2008 at 00:23  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://gedichtenplaza.wordpress.com/2008/07/15/ode-aan-de-vriendschap-die-mijn-leven-kleurt/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: